در این نوشتار به بررسی خصوصیات بتن خودمتراکم پلیمری به همراه رزین سنگ مصنوعی که در دو محیط آب و سولفات منیزیم نگهداری شده اند، پرداخته شده است. برای این منظور 15 طرح اختلاط مختلف ساخته و در سولفات منیزیم و آب نگهداری شده است. پلیمر مورد استفاده دارای آلژینات است، که در دندان پزشکی کاربرد دارد. در این مطالعه نمونه ها در 3 فاز ساخته شده اند. فاز اول شامل نمونه های با %1 رزین، فاز دوم با %1.5 رزین و فاز سوم با %2 رزین است. در تمامی فازها از آلژینات با درصدهای 0.5، 1، 1.5 و 2 استفاده شده است. مقاومت فشاری و خمشی، و جذب آب نمونه ها در سنین مختلف اندازه گیری شده است. نتایج پژوهش نشان داده است که استفاده از %0.5 آلژینات و %2 رزین، مقاومت فشاری بتن را در محیط سولفات حدود %25 افزایش داده است. همچنین استفاده از %2 آلژینات و %2 رزین، مقاومت خمشی نمونه ی عمل آوری شده در محیط سولفات را %67 افزایش و جذب آب را کاهش داده است.

هدف از این تحقیق بررسی و مقایسه بعضی از خصوصیات مکانیکی بتن های حاوی پوزولان غرب جویار با سیمان نوع 2 و 5 کارخانه سیمان کرمان و مقایسه نتایج با بتن شاهد (بدون پوزولان) است. ابتدا میزان فعالیت پوزولانی با روش ترموگراویمتری (TG) اندازه گیری شده است، سپس به منظور تعیین مقدار مناسب جایگزینی پوزولان مزبور، مخلوطهای مختلف بتن با جایگزینی صفر تا 40 درصد وزنی سیمان از پوزولان ساخته شده است که با انجام آزمایشهای مقاومت فشاری در سنین 7و 28 روز، مقدار بهینه جایگزینی پوزولان (برای 6 حالت بررسی شده) در دو محیط غرقاب و مرطوب با دو نسبت آب به سیمان تعیین شده است. به منظور تعیین بعضی از خصوصیات مکانیکی بتن های مزبور، نمونه های مختلف بتی با درصد بهینه جایگزینی، ساخته شده و با انجام آزمایش مقاومت فشاری برای دو شرط عمل آوری یکی در آب و دیگری در هوای مرطوب با دو نسبت آب به سیمان در سنین مختلف تا 90 روز، بررسی شده است. همزمان با ساخت نمونه های فشاری، نمونه های منشوری بتن برای آزمایشهای تعیین مقاومت خمشی و مدول الاستیسیته در سنین 28 و 90 روز و نمونه های انقباض تا سن حداکثر 90 روز ساخته و آزمایشهای لازم روی نمونه ها انجام شده است. با توجه به اینکه استفاده از پوزولان موجب نیاز با افزایش آب مخلوط بتن می شود، برای ثابت ماندن نسبت آب به سیمان از فوق روان کننده استفاده شده است. نتایج آزمایشها نشان می دهد که جایگزینی نسبی پوزولان غرب جوپار موجب بهبود کیفیت و خصوصیات مکانیکی بتن شده است. همچنین جایگزینی نسبی پوزولانها همراه با فوق روان کننده (برای ثابت ماندن نسبت آب به سیمان) موجب می شود که نمونه های حاوی پوزولان نسبت به نمونه های شاهد انقباض کمتری از خود نشان دهند در حالی که مدول الاستیسیته بتن حاوی پوزولان، نسبت به نمونه های شاهد افزایش می یابد. این بهبود خواص در تمامی موارد می تواند در برآورد اهداف خاص مفید باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

درخت "بنه" یا " ون" درختی خودرو است که در بعضی از مناطق سردسیرمانند کردستان ایران می روید. نام دیگر آن پسته کوهی است، میوه آن کاربرد زیادی ندارد و جز مواد اضافی کشاورزی می باشد. این مقاله برای اولین بار، پوزولان خاکسترمیوه درخت بنه را برای جایگزینی درصدی از سیمان در بتن معرفی می کند. در این تحقیق، ترکیب مواد معدنی خاکسترمیوه درخت بنه توسط آزمایش تشعشع انکسار ایکس و تصاویر ساختارمیکرسکوپی با دستگاه میکروسکوپ الکترونی جهت ارزیاب بعنوان پوزولان بررسی می شود. در این مطالعه ویژگی های بتن بر روی مخلوط های بتن ساخته شده با درصدهای متفاوتی خاکسترمیوه درخت بنه (5, 10، 15و 20 درصدسیمان) با جایگزینی در سیمان و مقایسه نتایج آنها با بتن کنترل (بدون خاکستر) بررسی می شود. اسلامپ بتن تازه، ضریب الاستیسیته، مقاومت فشاری، سرعت پالس اولتراسونیک و تصاویر ساختارمیکرسکوپی با دستگاه میکروسکوپ الکترونی با بتن کنترل (بدون پوزولان) مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که بتن پوزولانی خاکسترمیوه درخت بنه مدول ارتجاعی بزرگتری نسبت به نمونه بتن کنترل دارد. همچنین، با استفاده از 20 درصد خاکسترمیوه درخت بنه، افزایش 18. 3 درصدی مقاومت فشاری در سن 28 روزه نسبت به نمونه بتن کنترل مشاهده شده است. تصاویر ساختارمیکرسکوپی با دستگاه میکروسکوپ الکترونیکی نشان می دهد که پوزولان خاکسترمیوه درخت بنه، تخلخل و ترکهای کوچک را کاهش داده و موجب شکل گیری کلسیم سیلیکات هیدرات بیشتری شده است.

مزایای بتن خودمتراکم سبک باعث استفاده روزافزون آن در صنعت ساخت و ساز شده است. استفاده از الیاف مختلف در این نوع بتن سبب مشکلاتی نظیر کاهش کارایی و حساسیت به دما می شود که نوع و نحوه استفاده از الیاف را به چالش می کشد. از این در این تحقیق، اثرات دما و الیاف شیشه و بازالت بر روی خصوصیات بتن خود متراکم سبک مورد بررسی قرارگرفته است. در همین راستا آزمایش های بتن تازه و سخت شده بر روی 12 طرح مخلوط از این نوع بتن حاوی الیاف تکی و ترکیبی انجام شده است. طرح های اختلاط تکی حاوی 25/0%، 5/0%، 75/0% و 1% حجمی هرکدام از الیاف ها می باشد. نمونه های ترکیبی از 25/0% الیاف بازالت و 75/0% الیاف شیشه، 5/0% الیاف بازالت به همراه 5/0% الیاف شیشه، و 75/0% الیاف بازالت با 25/0% الیاف شیشه تشکیل شده است. خواص خودمتراکمی در این بتن توسط آزمایش های جریان اسلامپ، 500T، قیف V و حلقه J سنجیده شده است. بعد از 28 روز عمل آوری آزمایش های مقاومت فشاری، کششی و خمشی جهت تعیین ویژگی های مکانیکی بتن دردمای 20 درجه سانتی گراد، همچنین دماهای بالای 100 و 300 درجه سانتی گراد انجام گرفتند. درنهایت نتایج آزمایش های بتن تازه نشان دادند که بتن خود متراکم سبک حاضر قابلیت های گذرندگی، پر شوندگی و مقاومت در برابر جداشدگی را پوشش داده اند. همچنین مشخص شد افزایش الیاف موجب کاهش مقاومت فشاری و افزایش مقاومت های کششی و خمشی، و انرژی شکست می شود. علاوه بر این الیاف ترکیبی در مقایسه با الیاف تکی خواص مکانیکی بتن را بهبود بیشتری بخشیده اند. بهترین طرح مخلوط حاوی ترکیبی از 75/0% الیاف شیشه و 25/0% الیاف بازالت بوده است که خواص قابل قبولی از بتن تازه و سخت شده و همچنین مقاومت در دماهای بالا را ارایه کرده است.